.--. .-. --.. -.-- --. --- -.. -.-- -... . .-. -. .- .-. -.. .-

Uważaj, bo nie wiesz czy czasem
nie wpadniesz gdzieś na herbatę

Nawet trup, afera i deszcz
nie mogą popsuć mu nastoju

Bernard wyimaginowanym krokiem poruszył się, (bo przecież nie napisze że poszedł bo nóg mu brak) w stronę wyimaginowanego kapcia. Wiedział, że to nie jest zwykły kapeć, ten kapeć miał coś w sobie. To był Kapeć przez duże K, a nie przez małe, taki z dobrej skórki, co to jak o takim pomyślisz to mówisz: "O, to Mój Kapeć". Przeturlał kapcia w prawy górny róg, gdyż w lewy byłoby głupio jako, że leży już tam dyfuzor, sprężarka, dwa kamyczki od cioci z Ameryki (ponoć rzucał w nią nimi Presley) itd. Gdy Kapeć znalazł się na założonym wcześniej miejscu Bernard odetchnął z ulgą. Wiedział bowiem, że gdyby przedwcześnie z pracy wróciła Pani Bernardowa mogłyby być problemy.

Wcale nie pocieszał go fakt, że pani Bernardowa istnieje jedynie w jego imaginacjach, ale to pewnie dlatego, że sam istniał bardziej w swoich imaginacjach, niż pan Romek wczoraj wypił nalewki cytrynowej, a skoro już wypił, to potem poszedł świętować pierwszy dzień spędzony na świecie po wypiciu tak wielkiej ilości tejże nalewki. Kapeć zdawał się nie zauważać Bernarda, co bardzo delfina smuciło; skoro już bowiem zaczepił go swymi płetwami, to oczekiwał reakcji, która nie następowała, tak jak jego prenumerata w przydrożnym kiosku czasopisma młodego hodowcy drobiu.

Ten ser był taki ponętny aż chciało się go zjeść, ale Berni wiedział, że równie mocno chce go zjeść pani Bernardowa. Powstrzymał się. Ale ni stąd ni zowąd (to normalne we Wszechświecie) pojawił się torcik malinowy z bitą śmietaną! Powstrzymał się po raz drugi! Niestety uległ był trzeciej pokusie: Kurczak zapiekany w miodzie. Kładzie się takiego delikwenta, czyli kurczaka na blaszkę, tudzież inny sprzęt podręczny, wmasowywuje się w niego różne kurczakowe przyprawy(w środek też moi drodzy, tylko proszę nie odstawiać Brodwaya na kuraku może się obrazić).

"Ach - pomyślał, a że było to na prawdę głębokie przeżycie, postanowił pomyśleć to jeszcze raz. Tak, zrobi to: - Ach - pomyślał więc." Po pewnym czasie powiedział sam do siebie: - Ach. - bo rzeczywiście było to godne tej wypowiedzi. Kapcie nieruchomiały, wyidealizowane obrazy spożywczo-cudotwórcze jawiły się przed jego błękitnymi oczami.

Te skórki, te wygodne środeczki, te rzeczy które nie wiem jak wyglądały, ale były TE, to nie były zwykłe skóreczki, ale te i właśnie kurczak mu o nich przypomniał; ten Brodway, niespełnione marzenie każdego Delfina a w szczególności Berniego. Te oczy publiki kiedy śpiewasz New Yourk New Yourk. Te mdlejące kobiety. Ale nie nie mógł tak myśleć, to było za bolesne. Tak bardzo bolesne, że rozbolał go ząb i udał się do Zębisty.

Ponieważ jednak zdał sobie zaraz potem sprawę, że to on właśnie Zębistą jest, to udał się w głąb własnej duszy, poszukiwać swego jestestwa, swej prawdziwej osoby, swego ego i alter ego myśli upiornych, nocą dręczących zmęczone, ssacze ciało, o duszy już nie wspominając. Kim był, a kim jest obecnie? Czy tym samym, czy jest tym czy nim? A może tak na prawdę go nie ma? A może to jego chory sen, a może śmierć, a może nie ma, może nie ma go? A może za dużo pytań zadaje i za dużo znaków zapytania stawia?

"A może" to dobre pytanie, takie głębokie. Nie wiedział kim jest, będzie albo był, wiedział, a może nie wiedział. A może - tylko to go zaczęło nurtować, a może "a może" było tym arhe, którego wszyscy tak usilnie szukali. A może "a może", niema i nie było. A może On ma po prostu gorączkę i majaczy dlatego czuje jak mu coś dziwnie się kołacze po plecach. Tak, to Pani Bernardowa wróciła i nie zauważyła jak mąż zalega na wycieraczce, dlatego była łaskawa wytrzeć swe płetwy w niego, a właściwie miała nogi, ale przebierała się co rano, żeby Berniemu nie było smutno, ze jest żabą.

Tak, chyba jednak o to mu chodziło.

Odcinek 258766234847

W następnym odcinku: Jerzy chce stworzyć próbę 30000 liczb, a Weronika namawia go dodatkowo, by zrobił to w rozkładzie Poissona. Maciek tylko siedzi i patrzy.